Een verdrietig kind wil je troosten, het verdriet wegnemen. Vaak lukt dat met een knuffel of wat tijd en liefde wel. Maar wat als het dan niet beter gaat? Soms ben je zelf net zo verdrietig en kan je het verdriet van je kind er niet goed genoeg bij hebben. Of weet je niet goed wat het is waardoor je kind zo van slag is. Of vertelt je kind niet wat er echt aan de hand is omdat het jou als ouder probeert te beschermen. Maar het lukt niet om het zelf op te lossen, het verdriet is geblokkeerd geraakt in het kind en komt er niet of op onverwachte momenten uit.
Hoe kan speltherapie dan helpen?
Speltherapie begint altijd bij de wereld van het kind. Het kind laat in het spel zien waar het mee bezig is. Zo was er een meisje van 5 dat al heel jong haar vader had verloren. Zo jong, dat ze zich hem niet bewust herinnerde. Er was een nieuwe lieve betrokken man in het gezin gekomen en ze hadden het goed samen. Toch zat het meisje niet lekker in haar vel, moeder kon er niet goed woorden aan geven. Al spelend kwam er steeds een skelet in het spel naar voren. Die deed niets, was ook niet eng, maar was altijd ergens aanwezig. In het spel konden we het skelet een duidelijker plaats geven en in oudergesprekken werd moeder duidelijk wat het meisje thuis nodig had.
Spelen helpt in zo’n geval om duidelijk te krijgen wat er nu eigenlijk aan de hand is en om daar ruimte voor te maken en zijn plek in het verleden terug te geven.
Regelmatig vragen ouders zich af waarom spelen dan helpt. Kan dat thuis dan niet? Kinderen spelen toch de hele dag? Ja, gelukkig wel. Spelen is zo veelomvattend. Je leert er van hoe iets moet, je leert hoe de wereld in elkaar zit, je leert hoe je met elkaar om moet gaan. En ja soms zit er iets vast en dat komt er niet uit in een gewoon spel. Net zoals je niet snel in een gewoon gesprek vertelt waar je mee zit. En dat is met spelen ook zo. Pas als je de ruimte voelt om te ‘vertellen’ waar je mee rond loopt, kan je het ook spelen. En vaak gebeurt dat helemaal onbewust. Het meisje in het voorbeeld wist niet dat ze nog bezig was met haar overleden vader, maar in het spel kwam het wel naar voren. Door dat ook aandacht te geven, kon ze er over gaan spelen. Het kreeg zijn eigen plek in haar levensverhaal en ze zat weer lekker in haar vel.
Ook weten of speltherapie voor jouw kind helpend kan zijn?
Bel me maar of stuur even een mailtje of app-je. Soms helpt het al om het gewoon te bespreken!

